Alkanistan

Ölüm ve Yaşam arasındaki ince kırmızı hat üzerinde verilen yaşam mücadelesini etkileyici bir kurgu ile betimleyen başarılı bir senaryo. Her insan hayatta ikinci bir şansı hak eder sözünün doğruluğunu vurgulayan yapımda hepimizin alması gereken büyük dersler olduğu kanaatindeyim.. Büyük bir kanyonda kaya parçasının tutsak ettiği Aron (James Franco); tam 5 gün boyunca hareket edemeden, aç ve susuz olarak verdiği yaşam savaşını sonunda kazanıyor ancak vermiş olduğu kayıp tüm hayatı boyunca eksikliğini hissedeceği bir uzvuyla kısıtlı kalmıyor. Yaşadığı stres, korku ve gerilim ilginç sanılar görmesine sebep oluyor ki öyle bir ortamda bu oldukça normal... Tek mekan filmleri her daim ilgimi çekmiştir. Aslında oldukça zordur bu tarz filmleri izleyiciye beğendirebilmek çünkü çabuk sıkılabiliyoruz farklı ortamlar olmadığı takdirde. Lakin gerilim ve sürükleyicilik unsurları ön plana çıktığı için sıkılmadan keyifle izlettiriyor film kendisini... Eksiksiz ve noksansız uzuvlarımızla nefes alıp verdiğimiz için bir kez daha şükretmemize vesile olan, başarılı ve etkileyici film.

Yüksek temposu, akıcı senaryosu ve göz dolduran oyuncu kadrosu ve performanslarıyla oldukça başarılı ve etkileyici bir filmdi. Leonardo her zamanki gibi mükemmel oyunculuğu ile yapmış olduğu işin hakkını fazlasıyla verdiğini bir kez daha kanıtladı bence. Aslına bakarsanız çok sıra dışı bir senaryo izlediğimi söyleyemem. Birçok filmden alışık olduğumuz sahnelerle bezenmiş olmasına rağmen kendini izletmeyi başarıyor yapım. Aksiyon sahneleri oldukça hareketliydi. Bu manada tatmin etti beni. Oyunculuklar için zaten fazla söz söylemeye gerek yok diye düşünüyorum.

Kesilmiş kafalar, kopmuş kollar ve bacaklar, kan gölüne dönmüş evler vs. Hepimiz biliyoruz ki son yıllarda nedense yapımcıların Korku türündeki anlayışları bunlarla sınırlandı. Mide bulandırmayı gayet iyi başarıyorlar lakin korkutmayı asla. Çok sade bir senaryo ile de ne kadar etkili bir film yapılabileceğinin en canlı örneğiydi bence. Sade bir senaryo diye nitelendirdim ama yanlış anlaşılmasın, bu sadeliğin açılımı aslında az önce bahsi geçen mide bulandırıcılıklardan uzak oluşuydu. Neredeyse 2 saat gibi uzunca bir süre hiç sıkılmadan ve filmden kopmadan ekrana kilitleniyor insan izlerken. Gerilimi iliklerinizde hissedebiliyorsunuz. Bol sürprizlerle dolu senaryoda bilinmezlikler ve tahmin yürütmelerle bir sonraki sahneyi heyecanla bekledim. Gizem unsuru her daim ilgimi çekmiştir zaten. Özellikle sürpriz finaller eminim benim gibi herkesi tatmin ediyordur.. Guillermo Del Toro gibi kült bir yapımcıdan zaten daha kötüsünü beklemek hata olurdu. Her zaman olduğu gibi yine çok kaliteli bir iş ortaya konulmuş. Şiddetle tavsiye ederim.

Senaryosunu geçtiğimiz günlerde izlediğim ''As Bestas'' filmine benzettiğim fakat ona kıyasla daha çok beğendiğim bir yapım. Bu tarz psikolojik gerilim filmlerinde, hikayenin merkezine oturtulmuş olan sosyopatların amacının ve onları neyin motive ettiğinin cevaplarını alamayışımız bazen beni rahatsız ediyor. Rüya gibi manzaralara sahip Toskana'da başlayan film, insanın kanını dondurur nitelikteki fazlasıyla rahatsız edici finaliyle Hollanda'da sona eriyor. Dürüst olmak gerekirse filmin ilk bir saati biraz ağır ve yavan ilerliyor lakin finale doğru gerçekten de insanın sabrını, vicdanını ve benliğini allak bullak etmeyi başarıyor. Spoiler olmaması adına detay veremiyorum fakat o malum sahnede gerçekten kanım dondu. Filmi izledikten sonra, hayatınızdaki insanları ve yaşam tarzınızı sorgulama ihtiyacı hissedebilirsiniz. Elbette bir başyapıt değil lakin izlemeye değer bir film olduğu kanaatindeyim. Psikolojik olarak ziyadesiyle rahatsız edici unsurlar barındırdığı için izlemeden önce bir kez daha düşünmelisiniz.

Hiç tartışmasız son dönemlerde izlediğim ve ciddi anlamda büyük keyfi aldığım oldukça kaliteli filmlerden biriydi. Müthiş kurgusu ve hiç dinmeyen gizemli atmosferiyle izleyiciyi film bitene kadar ilgi odağında tutmayı başaran, kesinlikle izlenilmesi gereken yapımlar arasında..

Toplumun farklı kültür ve etnik yapılarının, günümüzde halen devam etmekte olan uyumsuzluk süreçlerine ve bireyler üzerindeki etkilerine değinen fevkalade bir yapım. Sosyal konuları mercek altına alan hikaye; siyaset, yozlaşma ve ırkçılık gibi kavramları da başarılı bir şekilde harmanlıyor. Çok net söylemeliyim ki, çok uzun zamandır izlediğim ve beni gerçekten derinden etkileyen bir Türk filmi oldu ''Kurak Günler''. Senaryo, oyunculuklar ve kurgu muazzamdı. Altın Portakal film festivalinden çantasına doldurduğu 9 ödülü de sonuna kadar hakediyor. Kesinlikle izlenmeli...

Sinemayı çok yakından takip eden bir izleyici olarak, bu muazzam filmin varlığından bihaber oluşumdan dolayı kendime şaşırdım açıkçası. Bu yorumu yazarken bile, ekranın sol köşesine kayan gözlerim afişi gördükçe içim ürpermiyor değil. Sude hanımın önerisi ve Kaan'ın tavsiyesi ile dün gece izleme fırsatı bulduğum bu gerilim dozu yüksek yapım beni ziyadesiyle tatmin etmeyi başardı. Aşırı derecede yükseklik fobisi olan biri olarak, deyim yerindeyse koltukta hop oturup hop kalktım diyebilirim. Benzer hikayelerde genellikle dağ tırmanışları konu edilir ki aslında filmimiz de öyle bir sahneyle başlıyor ancak bir anten kulesine bu delicesine tırmanış fikri akıl alır gibi değil. Baştan sona gerilim dozu hiç düşmeyen, izlerken birçok sahnede nefesini tutarak irkilmenize sebep olan çok başarılı bir film olduğunu söylemek abartı olmaz sanırım. Kesinlikle izlenmeli.

Son yıllarda izlediğim ve beni derinlemesine etkileyen, hiç abartmıyorum izlerken hüngür hüngür ağlamama sebep olan nadir filmlerden birisiydi. Gerek senaryosu, gerek oyunculukları, kısacası her şeyiyle kusursuzdu. Bugüne kadar birçok felaket temalı film izledik, gördük geçirdik. Ama bu kadar da mükemmelini izlediğimi hatırlamıyorum. Filmdeki duyguyu izleyiciye aktarmayı o kadar iyi başarmışlar ki adeta kendinizi filmin içinde gibi hissediyorsunuz. Özellikle üç sahnesinde hıçkıra hıçkıra ağladığımı söyleyebilirim. Yaşanmış gerçek hikayelerin beyaz perdeye aktarımı genellikle başarılı olmuştur ve izleyiciyi tatmin etmiştir. Bu anlamda türünün en iyi örneği olduğu kanaatindeyim. Özellikle 17 Ağustos depremini birebir yaşamış biri olarak zannediyorum çok sarstı beni film. Allah kimseye yaşatmasın böylesine büyük bir acıyı. O çaresizliğin pençesinde debelenirken tutunmaya çalıştığınız tek şey UMUT oluyor. Hele ki ailenizden bir kayıp verdiyseniz bundan daha kötüsü düşünülemez muhtemelen. Oyuncu kadrosunun sağlamlığı daha da bir kalite katmış yapıma. Naomi Watts, Ewan McGregor çok başarılı performanslar sergileyen sıkı oyunculardır. Ama Tom Holland (Lucas)'ın üstün performansını da es geçmek haksızlık olur. Daha iyisi olamazdı açıkçası. Annesinin elini sımsıkı tutması, yaşına rağmen olgunca davranışları ve tutumu muhteşemdi. Şiddetle izlenmesi gereken nadide yapımlardan birisidir..

Beyaz ve yeşilin adeta dans edercesine ahenk bulduğu Alp dağlarının eteklerinde, özellikle Avrupa mimarisini olağanüstü bir görsellikle gözler önüne seren, izlemesi fevkalade keyif verici şahane bir filmdi. Görüntü yönetmeni Bojan Bazelli’nin muhteşem kamera teknikleri ve yakaladığı inanılmaz etkileyici açılar sayesinde kendinizi kamerayı kumanda eden iki çift elin sahibi gibi hissediyorsunuz. Filme ev sahipliği yapan, Almanya'nın küçük bir kasabası olan Hechingen'de ki Hohenzollern Şatosunun her bir taşı buram buram tarih kokuyor. Osmanlı tarihinde de örnek alınan, Avrupa Barok tarzına kesinlikle muhteşem bir örnek. Bazı izleyiciler filmin oldukça uzun sürmesinden dem vurmuşlar lakin kendi açımdan değerlendirecek olursam tek bir an bile sıkıldığımı söyleyemem. Zaman adeta duru bir su gibi akıp geçti. Öte yandan bu kadar kaliteli ve üzerinde ciddi anlamda emek harcanmış bir film ile karşılaşacağımı tahmin etmiyordum. Sergilenen oyunculuk performansları da hayli tatmin edici düzeydeydi. Dane DeHaan’ nin Leonardo DiCaprio ile olan benzerliği hasebiyle midir bilinmez, hikayenin genel atmosferi bana Zindan Adası filmini hatırlattı. Kurgusu, çekim teknikleri ve en önemlisi filme konu olan Hohenzollern Şatosu, izleyiciye büyüleyici bir görsel şölen yaşatıyor. Psikolojik gerilim türünden hoşlananlar için kesinlikle kaçırılmaması gereken bir yapım.

Tropikal iklimin hakim olduğu, el değmemiş doğal güzelliklere ev sahipliği yapan Karayip Adalarının eşsiz manzarası eşliğinde, tatile giden bir ailenin gerilim ve heyecan dolu hikayesine tanıklık ediyoruz filmde. Dünya literatüründeki en pahalı ve lüks otelleri bünyesinde barındıran Barbados adasının da aralarında bulunduğu, deyim yerindeyse Cennetten bir köşe olarak adlandırabileceğimiz muhteşem görselliğe sahip bir bölge. Ben senaryoyu biraz klişe buldum. Örneğine oldukça sık rastladığımız bir seyir yaşatıyor olsa da, izleyiciyi hikayeden koparmamayı başarıyor ve beklentiniz yüksek değilse şayet tatmin olma ihtimalinizi yükseltebiliyor film. Genel konsepti ve girizgah bölümünü değerlendirme aşamasında, John Erick Dowdle yönetmenliğinde ki ''No Escape'' filmi tadında bir beklenti içerisine girmek üzereydim lakin sonrasında uzak bir ihtimal olarak kaldı bu düşüncem. Sonuç olarak ben de haz bırakan en büyük etken Karayip Adalarının müthiş görselliği oldu. Kötü bir filmdi demek biraz haksızca bir yorum olur fakat mübalağa yaparak büyük övgüleri de hak ettiğini düşünmüyorum açıkçası. Orta seviyenin bir tık üzerindeydi bana göre.

İspanyol zekasının el değdiği, adeta bir nakış gibi işlenen kurgusuyla izleyiciyi son dakikaya kadar ilgi odağının merkezinde tutmayı başaran oldukça kaliteli bir film. Başımıza gelen aksiliklerin içinde bazı fırsatlar gizlidir. Bütün mesele, pes etmeden ve yılgınlığa kapılmadan, bu fırsatları fark edebilmektir. Doğru gitmeyen şeyleri fark etmeli, geliştirmemiz gereken parçayı bulmalı ve onun üzerinde çalışmalıyız. İşler kötü gittiğinde, insanlar kendilerine acıma eğiliminde oluyorlar. Yepyeni bir şekilde düşünmenizi sağlayacak olan bir bakış açısı edinmenin yolu ise, şükretmeniz gereken şeyleri görmenizden geçer. Beklenmedik aksilikler karşımıza çıktığında, genelde korkuya kapılırız, endişelenme ve vazgeçme isteği, ayrıca şüphe duygularıyla tepki veririz. Karşımıza çıkan zorlukları aşabileceğinizi bilmenin güven duygusu, insanı güçlü kılıyor. 'Büyük bir krizi fırsata çevirmek nasıl başarılır' sorusuna cevap niteliği taşıyan, 'Yakınıp sızlanmayı, kendinize acımayı bırakın' dercesine öğütler veren izlenmesi gereken bir yapım.